عالم ملکوت

پارسال این وقت ها با یک دوستی با هم می نشستیم سر کلاس. گاهی می گفتیم و می خندیدیم و سر به سر بقیه می ذاشتیم. گاهی برامون درد دل می کرد و شاهد سکوت من بود و گاها جملات به اصطلاح امیدوار کننده می شنید.

امروز بیش از 40 روزه که اون دوست از بین مون رفته.

هنوز آهنگایی که برام بلوتوث کرده توی گوشیمه. ولی نمی تونم بهشون گوش بدم.

داشتم فایل های mp4 را خالی می کردم. به فایلی گوش کردم که سر کلاس ضبط کرده بودم وقتی به اسم صدام زد تنم لرزید ...

الان کجاست؟

خدایش بیامرزد.

/ 31 نظر / 24 بازدید
نمایش نظرات قبلی
برزخ

راستی من سکوتی سردم !!‌نه سکونی سرد [زبان]

باران

salam omidvaram behtar shode bashi ruhe dustetam shad miduni delam mikhast manam dustet budam omidvaram zud khub beshi bye

سفید برفی

عزیز دلم سلام بهتری ؟حالت خوبه؟کجایی؟[قلب][بغل]

آهو

خدا بیامرزتش... هیچ کس از فرداش خبر نداره! هی! چرا پس این جوری زندگی می کنیم؟ (می کنم؟)

مرجان

وبلاگم به روز شد خوشحال ميشم ببينيد.

نیمه پنهان ما

سلام خانم گل .... باز معذرت ... من یه مدتی نبودم .... خدا بیامرزش ... میفهمم چقدر تلخ و سخته ..... هرچند دیره ... اما زیارت قبول .... طاعات و عبادات قبول ..... یاد ما هم باش ....

داریوش

سسلام دوست من خوبی -= خدا رحمتش کنه -

مرجان

وبلاگم به روز شد مياين ببينيد ؟ خدا رحمتش کنه

مهری

خدا رحمتش كنه پست خصوصي داري خاله جون بدو بخون