"دختری که با مغزش راه می رفت"
می نویسم تا بخوانی و بدانی، نشستن بر تخت همایونی (ویلچر) هم عالمی دارد

به ناتواني پيرزن زنبيل به دست

به معصوميت كودك پابرهنه در خاكها

به بي كسي طفل بي مادر

به اشك چشم يتيم

به شرمندگي نگاه مرد فقير به طفل بيمارش

به تشنگي كودك لب خشكيده در بيابان

به فريادها و ناله هاي تواب حقيقي

به قطره هاي زلال باران، به رودهاي خروشان، به قامت استوار درختان

به آنچه در درگهت گراميست، به عاشقان دلداده ات

در روز خاكستري محشر

آبرويم مريز

اي عزيز!!!

 

۱٢ اسفند ۱۳۸۳ | ٧:٠٢ ‎ب.ظ | مهدیس | نظرات ()

About
.............................................

" هو الجمیل" هر چی که به ذهنم برسه ، از شکایات ، خاطرات ، مشکلات و... اینجا می نویسم و باعث افتخارمه که دوستان خوبی دارم که به وسیله همین وبلاگ باهاشون آشنا شدم و به من سر می زنند و من را با نظراتشون خوشحال می کنند. بالاخره چندین سال ویلچر نشینی انگار آدم را پخته تر و با تجربه تر می کنه....
Menu
.............................................
Link
.............................................
Archive
.............................................
Theme Weblog
.............................................
Design
.............................................
Other
.............................................