"دختری که با مغزش راه می رفت"
می نویسم تا بخوانی و بدانی، نشستن بر تخت همایونی (ویلچر) هم عالمی دارد

 

هميشه به نوشتن خيلي علاقه داشتم. چه زماني كه دلم ميگرفت وچه زماني كه شاد بودم وبعضي وقتهاهم دوست داشتم نوشته هايم را ديگران هم بخونند و نظرات وانتقاداتشون را باهام در ميون بذارند.حالا كه به اين خواسته ام رسيده ام خيلي خوشحالم و خوشحالترم از اين بابت كه دوستان خيلي خوبي دراين مدت پيدا كردم و وظيفه خودم ميدونم كه از تك تكشون تشكر كنم. چون اگر اونا نبودند و به نوشته هاي من توجهي نمي كردند بي شك من هم تمايلي به نوشتن نداشتم. ولي حالا كه مي بينم دوستانم به نوشته هاي من علاقه دارند(البته نظر لطفتشونه) منم ترغيب ميشم به نوشتن و ادامه دادن.

اول از همه ازدكترچرا جون تشكر ميكنم كه خيلي اظهار لطف دارند وهميشه تمايل خودشون را به نوشته هاي من نشون ميدند وانقدر تعريف و تمجيد مي كنند كه واقعا من را شرمنده مي كنند.اگر يه چند روزي هم ننويسم برام Off ميذارند كه چي شده چرا نمي نويسي.

از آقا ميثم تشكر مي كنم كه جزو اولين كساني بودند كه من را به نوشتن تشويق كردند.

از امير آقاm_b8057 تشكر مي كنم كه يك پيشنهاد خيلي خوب در مورد وبلاگم به من دادند كه من به توصيه ايشون عمل كردم.اميدوارم ببينند و راضي شوند.

از آقا احسان تشكر مي كنم كه خودشون خيلي زيبا وقشنگ مي نويسند و هميشه درمورد نوشته هام نظر ميدن.

از آقا فريد وآقا فرزادgoogoli و آقامهرزاد وآقا هومن و آقا كسري و........ كه گاهي به من سر ميزنند وبرام كامنت ميذارند.كمال تشكر وقدرداني را دارم.

از رنگين كمان عزيز وشادي عزيز وخرمالوي عزيزوآيداي عزيزوmoji_co عزيز وappolloo1&edi_crown&boolor&keyvan_alfi&ghasedak&vahid_sprite&a3_1069 وتمامي عزيزاني كه با پيغام هاي خود دل اين بنده حقير راشاد مي كنند ولبخندي به لبم مي نشانند و جوانه هاي دلگرمي و اميد را در دلم آبياري مي كنند كمال تشكر و قدرداني را دارم.

خيلي سعي كردم كسي را فراموش نكنم وكسي را ازقلم نندازم اما اگركسي را فراموش كردم ترخدا ببخشيد.شرمنده اخلاق ورزشكاري و بزرگوارتون.

شادي ديدن پيامهايتان را از من نگيريد.

 

۱٩ شهریور ۱۳۸۳ | ۱٢:۳٥ ‎ب.ظ | مهدیس | نظرات ()

About
.............................................

" هو الجمیل" هر چی که به ذهنم برسه ، از شکایات ، خاطرات ، مشکلات و... اینجا می نویسم و باعث افتخارمه که دوستان خوبی دارم که به وسیله همین وبلاگ باهاشون آشنا شدم و به من سر می زنند و من را با نظراتشون خوشحال می کنند. بالاخره چندین سال ویلچر نشینی انگار آدم را پخته تر و با تجربه تر می کنه....
Menu
.............................................
Link
.............................................
Archive
.............................................
Theme Weblog
.............................................
Design
.............................................
Other
.............................................