"دختری که با مغزش راه می رفت"
می نویسم تا بخوانی و بدانی، نشستن بر تخت همایونی (ویلچر) هم عالمی دارد

           

 من و تو

تو ميكي بهار مي اد              شادي با خنده مياد

من ميكم خزون مي اد           غم ها با غصه مياد

تو ميكي وصال ميشه            كلبه مون روشن ميشه

من ميكم هجران ميشه          همه جا تاريك ميشه

تو ميكي خورشيد مياد           نور و روشني مياد

من ميكم سكوت مي اد          وقت خاموشي مياد

تو ميكي صفا مياد                روزاي خوبي مياد

 

من ميكم دنيا بزركه              قلب ادماش يه سنكه

تو ميكي خدا بزركه              يك دم دنيارو خوشه

من ميكم دلم كرفته               اسمون ابري و تيره

تو ميكي دل كدومه               ابري و افتابي نداره

 

٦ خرداد ۱۳۸۳ | ۱:٤۸ ‎ب.ظ | مهدیس | نظرات ()

About
.............................................

" هو الجمیل" هر چی که به ذهنم برسه ، از شکایات ، خاطرات ، مشکلات و... اینجا می نویسم و باعث افتخارمه که دوستان خوبی دارم که به وسیله همین وبلاگ باهاشون آشنا شدم و به من سر می زنند و من را با نظراتشون خوشحال می کنند. بالاخره چندین سال ویلچر نشینی انگار آدم را پخته تر و با تجربه تر می کنه....
Menu
.............................................
Link
.............................................
Archive
.............................................
Theme Weblog
.............................................
Design
.............................................
Other
.............................................